Były wiceprezes PZPN Marek Koźmiński po sobotniej porażce 1:2 z Rumunią w meczu Ligi Narodów uważa, że piłkarska reprezentacja Polski znalazła się prawie na dnie. – Ale czy możemy być tym zaskoczeni — pytał retorycznie.
Koźmiński nie miał wątpliwości, że drużynie oraz selekcjonerowi Janowi Urbanowi należy się krytyka za to, co wydarzyło się na stadionie w Bukareszcie, ale jest to efekt zamieszania wokół reprezentacji od dwóch, trzech lat.
– To nie był grom z jasnego nieba, ale skutek długiego okresu chaosu. Jeszcze cztery lata temu rywalizowaliśmy na mistrzostwach świata z Argentyną, Francją, a potem zaczęła się karuzela z trenerami. Cała sytuacja to nie tylko wina Urbana, choć on popełnił sporo błędów, ale PZPN w niczym mu nie pomógł, a to, co się tam dzieje w sferze przekazów medialnych, to prawdziwy skandal. Ktoś tych trenerów wybierał, nie dawał im wsparcia. Ryba psuje się od głowy — podkreślił.
Srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Barcelonie przewiduje, że po najbliższym meczu ze Szwecją może nastąpić zmiana selekcjonera.
– Urban za kiepskie wyniki pewnie zapłaci „głową”, to normalne w tym biznesie, ale nie można się dziwić, że nasza reprezentacja wygląda tak słabo. Za kadencji Michała Probierza i Urbana zadebiutowało ponad 20 piłkarzy, a może o trzech z nich można powiedzieć, że mogą w niej zostać na dłużej — podkreślił.
Według Koźmińskiego kluczowym problemem wymagającym poprawy jest gra defensywna.
– Nie da się skutecznie grać w piłkę, gdy nie potrafi się bronić. Bez tego nic się nie osiągnie, nawet jeśli reprezentacja miałaby prezentować taki w miarę stabilny, średni, europejski poziom. Trzeba zacząć od budowy formacji defensywnej i myśleć nawet nie o tym, co czeka nas za pół roku, ale za dwa, trzy lata — stwierdził.
Koźmiński, choć ma świadomość, że obecny potencjał polskiej piłki nie jest zbyt duży, a kryzys może potrwać dłużej, niż się wydaje, uważa, że mimo wszystko drużyna Urbana powinna sobie poradzić z takim zespołem jak Rumunia.
– Rywal był słaby. To było przykre oglądać, w jaki sposób traciliśmy bramki. Mniej byłoby żalu, gdyby padły po jakiejś super akcji, pięknym strzale czy perfekcyjnym rozegraniu stałego fragmentu. Jak można było pozwolić Rumunom wyprowadzić taki kontratak po naszym rzucie rożnym. Roman Kosecki miał rację, mówiąc, że nawet stoperzy w B klasie mają wpojone jakieś standardy zachowania się podobnych sytuacjach. A my straciliśmy nie dwie, a trzy bramki, bo raz uratował nas VAR. Poza tym przeciwnik miał świetną okazję, aby podwyższyć na 3:0. OK, może teraz jesteśmy słabsi od Szwedów, ale w tej grupie powinniśmy zająć drugie miejsce, a jesteśmy blisko dna — ocenił.
Były piłkarz Udinese twierdzi, że obecnie trzeba dawać jak najwięcej szans 19-letniemu Kacprowi Potulskiemu.
– Widać, że jest to inny typ obrońcy niż pozostali nasi reprezentanci. Przede wszystkim potrafi bronić, stara się iść na wyprzedzenie. Jak przyklei się do napastnika, to nie odpuszcza. On musi już grać regularnie kosztem innych, bardziej uznanych — zaznaczył.
Zdaniem Koźmińskiego nadzieje można wiązać z innymi młodymi zawodnikami, takimi jak Marcel Reguła, Oskar Kubiak czy Bartosz Mazurek, ale reprezentację należy systematycznie odbudowywać, a nie budować od nowa.
Koźmiński uważa, że należy położyć też akcent na kwestie pozasportowe.
– Piłka nożna to sport zespołowy, nawet jak ma się jedenastu znakomitych zawodników, nie gwarantuje to sukcesu. W każdej drużynie potrzeba trzech, czterech żołnierzy. Widziałem reakcję naszych piłkarzy po stracie drugiej bramki. Nie było tam żadnej złości, chęci zrobienia choćby czegoś głupiego, tylko bezsilność. Gdy Robert Lewandowski schodził z boiska i przekazał opaskę kapitańską Nikoli Zalewskiemu, bo stał najbliżej, to Sebastian Szymański czy Jakub Kiwor, którzy mają najwięcej występów w kadrze, nawet nie po nią nie ruszyli. Tej drużynie brakuje mentalnego przywódcy. Nie są nimi mimo wielkiej klasy piłkarskiej Robert Lewandowski czy Piotr Zieliński. Pojawia się natomiast tęsknota za Kamilem Glikiem, który mimo mniejszych umiejętności był sercem kadry. Ostatnim piłkarzem z podobnym charakterem był chyba Kamil Grosicki — podsumował Koźmiński.
Grzegorz Wojtowicz (PAP)
