Wicepremier, szef MSZ Radosław Sikorski, pytany o negatywne reakcje na wystąpienie charge d’affaires Polski w Ukrainie, uznał, że są one bardzo podobne do reakcji KC PZPR z lat 60. na list polskich biskupów do niemieckich ze słynnymi słowami: „Wybaczamy i prosimy o wybaczenie”.
Sikorski, który w poniedziałek wziął udział w posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych państw UE w Brukseli, przypomniał, że dzień przed rocznicą zbrodni wołyńskiej w Ukrainie przypada rocznica pogromu w Jedwabnem w Polsce. – Uważam, że Polska wykonała większość pracy i tylko marginalne kręgi kwestionują teraz tę winę – podkreślił.
– Ukraina wydaje się być na początku tego procesu – dodał wicepremier. Jak podkreślił, projekt europejski dotyczy pojednania w obliczu okrucieństw przeszłości i polega na tym, aby takie okrucieństwa nie miały miejsca w przyszłości. – Z pewnością decyzje prezydenta Zełenskiego i jego odmowa odejścia od nich nie pomogły – zaznaczył.
Sikorski był pytany o negatywne reakcje na wystąpienie, jakie charge d’affaires Polski w Ukrainie Piotr Łukasiewicz wygłosił w sobotę podczas uroczystości żałobnych w Ołyce w 83. rocznicę zbrodni wołyńskiej.
– Zachęcam do przeczytania reakcji Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z lat 60. w reakcji na list biskupów polskich wobec Niemiec z kluczową frazą: „Wybaczamy i prosimy o wybaczenie”. Bardzo są podobne do niektórych reakcji na przemówienie pana ambasadora, które było w podobnym duchu – powiedział Sikorski.
Prezydencki minister Marcin Przydacz we wpisie na platformie X ocenił, że ta sytuacja pokazuje problemy z dzisiejszym korpusem „kierowników placówek” wysyłanych przez MSZ do reprezentowania Polski za granicą. – Nie powinien więc nikogo dziwić brak zgody prezydenta RP na takie kandydatury – napisał Przydacz. Prezydencki minister odniósł się w ten sposób do wpisu byłego ambasadora Polski w USA i Izraelu Marka Magierowskiego, który zarzucił Łukasiewiczowi niekompetencję i brak dyplomatycznego wyczucia.
W swoim wystąpieniu charge d’affaires zwrócił uwagę na ukraińskie ofiary przemocy ze strony Polaków, zastrzegając jednak, że nie stawia znaku równości. – Pochylając głowę nad polskimi ofiarami przemocy ukraińskiej na Wołyniu, nie mogę nie wspomnieć o ukraińskich ofiarach przemocy polskiej na terenach dawnej II RP przed wojną i w jej trakcie. To wszystko, co działo się na tle II wojny światowej było straszne i niepotrzebne – podkreślił.
– Nie tworzę jednak ani symetrii, ani nie stawiam znaku równości miedzy liczbami i jakością cierpień. Mówię po prostu, że pamiętamy, musimy pamiętać o przeszłości i o tym, co w tej przeszłości było wstydliwe i niegodne. Nie wynosimy na sztandary sprawców tej przemocy, choć rozumiemy okoliczności w jakich przemoc się kształtowała – powiedział Łukasiewicz.
Z Brukseli Magdalena Cedro (PAP)
mce/ ap/ mow/





