40 imigrantów rożnych narodowości zostało przyjętych przez zgromadzenie księży marianów w zabytkowym klasztorze w Balsemao, na północnym wschodzie Portugalii. Powstał on w XVIII w. z inicjatywy polskiego zakonnika Sługi Bożego Kazimierza Wyszyńskiego.

Jak powiedziała PAP Manuela Araujo, katolicka działaczka z diecezji Braganca-Miranda, gdzie znajduje się ośrodek księży marianów, przyjęcie imigrantów, to działanie służące m.in. przekonaniu przybyszów do pozostania w tej peryferyjnej i stale wyludniającej się części Portugalii.

– W naszym regionie rodzi się obecnie coraz mniej dzieci, w konsekwencji czego lokalne gminy wyludniają się. Projekt księży marianów to dobry pomysł na zwiększenie naszej lokalnej populacji – dodała Araujo.

Według szacunków władz portugalskiego klasztoru, w ostatnim czasie przewinęło się przez tą placówkę około 300 imigrantów, z których 40 zamieszkało tam na stałe.

Większość zamieszkujących pokoje na terenie klasztoru w Balsemao stanowią osoby pochodzące z państw Ameryki Południowej oraz Afryki.

W deklaracjach dla lokalnych mediów władze klasztoru prowadzonego przez księży marianów podkreślają, że docelowo zamierzają wesprzeć przybyszów w zdobyciu kwalifikacji zawodowych ułatwiających integrację z miejscową społecznością.

Klasztor w Balsemao wpisany na listę portugalskich zabytków powstał po wysłaniu dwóch polskich marianów do Portugalii przez założyciela tego zgromadzenia św. Stanisława Papczyńskiego. Po pierwszych miesiącach pobytu w 1753 r. w Lizbonie ojcowie Kazimierz Wyszyński i Benon Bujalski zamieszkali w północno-wschodniej Portugalii. Tam, w miejscowości Balsemao rozpoczęli budowę świątyni i klasztoru.

Z Lizbony Marcin Zatyka (PAP)