Sto kin na świecie przypomina o Brunonie Schulzu

Sto kin na świecie przypomina o Brunonie Schulzu

Sto kin na całym świecie przypomni o prozaiku, malarzu, rysowniku i grafiku – Brunonie Schulzu. Dziś mija 75 lat od zamordowania artysty, podczas likwidacji getta w Drohobyczu.

 

W rocznicę jego śmierci wybrane kina pokażą film “Bilder finden – Odnaleźć obrazy” – zapowiada wicedyrektor Warszawskiego Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej Ignacy Strączek. Dokument opowiada o poszukiwaniach fresków artysty wykonanych dla dzieci oficera SS Feliksa Landaua w zajętej przez niego willi. Przez kilkadziesiąt lat uważano je za zniszczone i zostały odkryte dopiero w lutym 2001 roku, przez niemieckiego reżysera Benjamina Geisslera.Kilka miesięcy później przedstawiciele izraelskiego Instytutu Pamięci Yad Vashem wywieźli fragmenty fresków z Ukrainy, co wywołało międzynarodowe kontrowersje. 
Ignacy Strączek dodaje, że pokazy dokumentu zaplanowano w ponad 80 miastach na świecie. Film będzie można obejrzeć m.in. w Austrii, Brazylii, Czechach, Ekwadorze, Niemczech, Izraelu, Włoszech, Macedonii, Meksyku, Holandii, Rosji, Hiszpanii, Szwajcarii, Ukrainie, Stanach Zjednoczonych. W Polsce projekcje odbędą się: w Katowicach, Gliwicach, Krakowie, Kielcach, Oświęcimiu i Warszawie.
W Warszawie produkcję będzie można obejrzeć o godz. 18.00 w Kinie Elektronik. Organizatorami pokazu w stolicy są: Fundacja Centrum Taubego Odnowy Życia Żydowskiego w Polsce, Fundacja Kamera Dawida, Warszawska Szkoła Filmowa oraz Kino Elektronik. Projekcje odbędą się w ramach międzynarodowej akcji “100 cinemas remember Bruno Schulz”, która ma upamiętnić postać polskiego pisarza i malarza żydowskiego pochodzenia.
Bruno Schulz jest autorem tomów opowiadań takich jak: “Sklepy cynamonowe” i “Sanatorium pod Klepsydrą”. Jest uznawany za jednego z najlepszych prozaików okresu międzywojennego. Oprócz opowiadań i zbioru “Księga listów” był także autorem szkiców krytycznych, głównie recenzji dzieł literackich, które publikował na łamach prasy. Niektóre jego utwory zaginęły, między innymi rękopis powieści “Mesjasz”. Jako rysownik był głównie ilustratorem własnej prozy, a także “Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. W latach 1920-1921 powstał zbiór grafik Schulza “Xięga bałwochwalcza”. Zachowały się też portrety i autoportrety oraz projekty okładek do jego książek.



IAR/ Agata Woźniak/zr



COMMENTS

WORDPRESS: 0