Zadowolenie z życia w Polsce bardzo szybko rośnie, a poprawa obejmuje niemal cały kraj. Od Lubuskiego przez Śląskie i Łódzkie aż po Mazowieckie i Wielkopolskie. Jest tylko jeden wyjątek. Na Podlasiu ludzie są coraz mniej szczęśliwi – pisze we wtorek „Puls Biznesu” („PB”).

„W żadnym innym kraju świata satysfakcja z życia nie rośnie tak szybko, jak w Polsce. Wśród dziesięciu regionów OECD o największym wzroście tego wskaźnika w ostatniej dekadzie aż sześć jest z Polski. Warto podkreślić, że polskie regiony stanowią zaledwie 4,7 proc. badanej grupy, są więc prawie 13-krotnie nadreprezentowane w pierwszej dziesiątce” – podkreśla gazeta.

Według „PB” tak szybki wzrost jakości życia i poczucia szczęścia Polaków do pewnego stopnia wynika z efektu niskiej bazy. „Na razie wciąż nadrabiamy dystans wobec najszczęśliwszych społeczeństw świata. Jednak to, że rośniemy, jest wynikiem realnych zmian zachodzących w naszych społecznościach, gospodarce, infrastrukturze i relacjach” – pisze gazeta.

„PB” przytacza dane OECD, z których wynika, że średnio najbardziej szczęśliwi są mieszkańcy województw wielkopolskiego, dolnośląskiego oraz kujawsko-pomorskiego, gdzie wskaźnik satysfakcji z życia wynosi 6,7 w skali od 0 do 10. „Relatywnie szczęśliwi są również mieszkańcy Warszawy, analizowanej jako odrębny region, ze wskaźnikiem na poziomie 6,6” – pisze gazeta.

Z przywołanych statystyk wynika, że najniższe wyniki pochodzą z województw: opolskiego (6,0), łódzkiego (5,9), lubuskiego (5,8) oraz warmińsko-mazurskiego (5,7).

Gazeta podkreśla, że wskaźnik satysfakcji wszędzie rośnie, a „spada tylko w zachodniopomorskim (o 0,03 pkt) oraz podlaskim (o 1,42 pkt)”.

„Lepsza sytuacja ekonomiczna w regionie sprzyja lepszym relacjom, a lepsze relacje wiążą się z większym poczuciem satysfakcji. A więc to zamożność czyni ludzi nieco bardziej usatysfakcjonowanymi” – konkluduje „Puls Biznesu”. (PAP)

Jak to zbadano?

Głównym narzędziem OECD do zbierania danych o subiektywnym poczuciu szczęścia (satysfakcji z życia) są ogólnoświatowe sondaże realizowane przez Instytut Gallupa (Gallup World Poll). Organizacja nie prowadzi własnych spisów powszechnych, lecz opiera się na ujednoliconych badaniach opinii publicznej. 

Metodologia tego badania opiera się na jasnych zasadach:

1. Narzędzie: Sondaż i Skala Cantrila

W badaniu wykorzystuje się tzw. drabinę Cantrila. Respondentom zadaje się pytanie: „Wyobraź sobie drabinę, której stopnie są ponumerowane od 0 na dole do 10 na górze. Najwyższy stopień oznacza najlepsze możliwe życie dla Ciebie, a najniższy – najgorsze. Na którym stopniu czujesz, że stoisz w tej chwili?”. To właśnie z tego sondażu pochodzą średnie oceny dla polskich regionów (np. 6,7 dla Wielkopolski). 

Wielkość próby

• Standardowa próba roczna: W większości krajów (w tym w Polsce) Instytut Gallupa bada rocznie reprezentatywną próbę około 1000 dorosłych mieszkańców. 

• Zwiększanie precyzji: Aby móc wiarygodnie analizować dane na poziomie regionalnym (np. w podziale na polskie województwa) i zminimalizować błąd statystyczny wynikający z małej grupy, OECD w swoich raportach regionalnych łączy (kumuluje) dane z kilku kolejnych lat badań. Według oficjalnych wytycznych OECD, do rzetelnej analizy subiektywnego dobrostanu rekomenduje się próby liczące docelowo ponad 2000 respondentów.

Dobór próby i sposób przeprowadzania

Próba jest w pełni losowa i reprezentatywna dla całej populacji kraju pod względem wieku, płci czy miejsca zamieszkania. Wywiady są realizowane: 

• Telefonicznie (w krajach o wysokim stopniu ukomórkowienia, co dotyczy Polski).

• Poprzez bezpośrednie wywiady twarzą w twarzą (w krajach o niższym rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej).